Δευτέρα 11 Μαΐου 2009

Η ομορφιά του μικρόκοσμου

Όταν λέμε χωριό, δεν εννοούμε μόνον τα κτίσματα αλλά και την φύση γύρω από αυτό, στην οποία άλλωστε οφείλεται το μεγαλύτερο μέρος από την ομορφιά ενός χωριού. Τα Αργύρια έχουν το προνόμιο να βρίσκονται σε ένα περιβάλλον ανέγγιχτης φύσης, σε ένα μέρος που το WWF έχει αναφέρει ώς ένα από τα καθαρότερα της Ευρώπης. Σε αντίθεση με άλλα χωριά του κάμπου που περιβάλλονται από χωράφια με καλλιέργειες και ... φυτοφάρμακα.

Στα Αργύρια υπάρχουν ακόμα τα πλάσματα που ο θεός έβαλε να ζήσουν μαζί μας. Κάποια από αυτά είναι πολύ μικρά, και δεν τους δίνουμε καμία σημασία μια που η νοοτροπία της εποχής μας επιβάλει να προσέχουμε και να επιζητούμε μόνον το "μεγάλο" και πομπώδες.


Αδυνατούμε να αντιληφθούμε τον μικρόκοσμο, και ταυτόχρονα τον καταστρέφουμε μετα μανίας. Ποιός ενδιαφέρεται για τα έντομα και τα μικροσκοπικά λουλούδια;

- Ψηφίζουν βρε τα έντομα;
- Ψηφίζουν τα λουλούδια;

Δυστυχώς αυτή η νοοτροπία επικρατεί στην εποχή μας. Αξία έχει μόνον ότι αποφέρει ψήφους και χρήμα. Ποιός γνωρίζει την ρήση του Αϊνστάιν: " Αν εξαφανιστεί η μέλισσα, ο άνθρωπος έχει μόνον τέσσερα χρόνια ζωής στον πλανήτη".



Αν εξαφανιστούν κάποια άλλα έντομα, τί άραγε θα συμβεί;

Μήπως ήρθε ο καιρός που θα πρέπει να σκύψουμε και να δούμε αυτή την ομορφιά του μικρόκοσμου και να ενδιαφερθούμε γι αυτόν σοβαρά; Άλλωστε τι θα ήταν τα Αργύρια και κάθε παραδεισένιο χωριό δίχως αυτές τι εικόνες;





Μήπως έχουμε κιόλας αργήσει να ενδιαφερθούμε;
Γιατί ξεραίνονται τα έλατα ανά συστάδες;



Να ενδιαφέρθηκε άραγε κανένας γι αυτό; Ποιος ξέρει ...

Δευτέρα 13 Απριλίου 2009

Σάββατο του Λαζάρου.

Ανέβηκα λοιπόν και αυτό τα Σαββατοκύριακο στο χωριό.


Το χωριό έρημο από ανθρώπους περιμένει την Μ. Εβδομάδα, που θα επιστρέψουν οι Αργυριώτες για την Ανάσταση.

Οι κερασιές και οι κουτσουπιές έχουν ανθήσει. Ακόμα και μέσα στην πλατεία.


Πάνω από το χωριό, προς το ξεβούνισμα, οι δρόμοι έχουν κλείσει από πέτρες που πέφτουν με τα χιόνια και τις βροχές του χειμώνα.


Και όπως φωτογράφιζα τις πέτρες, κάτι είδα να κουνιέται μέσα στον φακό ...
Με την άκρη του ματιού μου είδα μιά Βερβέρα (σκιουράκι).


Το μάτι γυαλίζει από το φλάς. Μετά το φλάς, το σκιουράκι εξαφανίστηκε.

Λίγο πρίν φτάσω στην Τρικοκιά, είδα τα χιόνια που δεν έχουν λιώσει ακόμα και κάποια δένδρα είχαν πέσει αφού το φουσκωμένο από την βροχή και το χιόνι έδαφος δεν μπόρεσε να τα κρατήσει.



Δίπλα στα χιόνια η Άνοιξη ανασταίνει την φύση. Η Περσεφόνη εγκαταλείπει το βασίλειο του Πλούτωνα, για να επιστρέψει στην αγκαλιά της μητέρας της Δήμητρας στον επάνω κόσμο.





Χαμηλά στα ποτάμια, τα πλατάνια ξεδιπλώνουν τα φύλα τους σαν μπουμπούκια που θα βγούν για να προσφέρουν σκιά και δροσιά τους καλοκαιρινούς μήνες.


Η λανθασμένη οικονομική διαχείρηση των εθνών, έδιωξε τους ανθρώπους από τα χωριά και την φύση και τους στοίβαξε σε τσιμεντόκουτα μέσα στις μεγάλες πόλεις...
Έτσι λοιπόν οι άνθρωποι σήμερα γνωρίζουν την φύση από την οθόνη του υπολογιστή τους...

Τετάρτη 8 Απριλίου 2009

5 Απριλίου 2009

Καλή η προηγούμενη ημέρα και είπα να ανέβω μέχρι τα Αργύρια, να ψηφίσω κιόλας στον Κυνηγητικό Σύλλογο Σπερχειάδας. Από μακρυά το χωριό έδειχνε άδειο, όπως είναι συνήθως μετά το τέλος της κυνηγητικής περιόδου.




Αυτή την φορά όμως υπήρχε αρκετός κόσμος, ένεκεν μνημοσύνου του Χαράλαμπου Αντωνίου, τον οποίον ποτέ δεν γνώρισα.





Δευτέρα 23 Μαρτίου 2009

22/03/2009

Ο Μάρτης είναι μεταβατική περίοδος από τον χειμώνα στην άνοιξη. Το λευκό των ανθισμένων δένδρων μπλέκεται με το λευκό του χιονιού.


Το χωριό είναι έρημο πλέον αφού η περίοδος κυνηγίου έχει τελειώσει.



Το χωριό από το καλύβι του Γκούζα.

Η βρύση στην Αγ. Παρασκευή

Τα δένδρα στην Αγία Παρασκευή

Πρίν το καλύβι του Γκούζα υπάρχει αυτό το εγκαταλελειμμένο σπιτάκι, άκρη στο ποτάμι.


Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2009

Σκουπιδότοποι Σπερχειάδας και Μακρακώμης

Έλαβα το παρακάτω email που παραθέτω.
Οι "Οικολόγοι Πράσινοι Φθιώτιδας" έχουν ευαισθητοποιηθεί
ως προς το φαινόμενο να μετατρέπεται ο ποταμός Σπερχειός σε σκουπιδότοπο.
Το email βέβαια έχει πολιτικό χαρακτήρα, κάτι που δεν θέλω στα blogs μου και το forum μου,
αλλά επειδή το οικολογικό πρόβλημα έχει φτάσει πλέον σε αδιέξοδο,
και η πολιτική – δημοτική εξουσία δεν έχει δείξει ποτέ το παραμικρό ενδιαφέρον,
αποφάσισα να το αναρτήσω, μια και το μόνο που μπορώ να πω στους "Οικολόγους Πράσινους Φθιώτιδας"
είναι ένα μεγάλο μπράβο.
Εμείς οι κυνηγοί πού είμαστε; Τι κάνουμε;



Τραγική είναι η εικόνα στην κοίτη και στις όχθες του Σπερχειού, από την λειτουργία των παράνομων σκουπιδότοπων των Δήμων Σπερχειάδας και Μακρακώμης. Η καθυστέρηση της χωροθέτησης του Χώρου Υγειονομικής Ταφής των Υπολειμμάτων (ΧΥΤΥ) ή των Απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) στο Νομό, οδηγεί σε αδιέξοδο. Οι παράνομες χωματερές λειτουργούν ρυπαίνοντας και μολύνοντας έδαφος, νερό και αέρα. Και αυτό εξακολουθεί να συμβαίνει παρά το ότι σε όλους είναι γνωστό εδώ και χρόνια πως, από 1-1-2009, αν δεν κλείσουν και δεν αποκατασταθούν, θα επιβληθεί πρόστιμο από την Ε.Ε, το οποίο θα ανέρχεται στο ποσό των 34.000 ευρώ ανά ημέρα, για κάθε παράνομη χωματερή! Πρόστιμα που θα επιβληθούν στους δήμους και θα επιβαρύνουν τους δημότες.





«Τόπος μοναδικός που απλόχερα μας χαρίζει την δυνατότητα για όραμα. Όραμα για ολοκληρωμένη και αειφόρο ανάπτυξη, για ένα βιώσιμο, ελπιδοφόρο και πιο ανθρώπινο μέλλον, για ένα αύριο με ποιότητα και άρωμα πολιτισμού» αναφέρει ο δήμαρχος Σπερχειάδας στον χαιρετισμό του στην ιστοσελίδα του Δήμου. Το «άρωμα πολιτισμού» το γευτήκαμε κι εμείς. Οι φωτογραφίες το επιβεβαιώνουν με το παραπάνω (δείτε συνημμένα). Και όλα αυτά με φόντο τις δύο κωμοπόλεις, αλλά και την Οίτη, τα Βαρδούσια και το Βελούχι. Σε μια από τις ομορφότερες κοιλάδες της Ελλάδας, στην καταπράσινη Δυτική Φθιώτιδα, που έπρεπε να είναι παράδεισος του οικοτουρισμού.



Όλα στο ποτάμι, να τα πάρει… Και ο Μαλιακός; Και οι αγρότες του κάμπου; Και τα ψάρια; Και τα υπόγεια νερά;





Δεν τους ενδιαφέρει. Πλαστικά, χαρτιά, γυαλιά, σίδερα, αλουμίνια, υπολείμματα σφαγείων, νεκρά ζώα, κοπριές από στάβλους και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς πέφτουν στο ποτάμι και καταλήγουν τελικά στα νερά του Μαλιακού. Τους θερινούς μήνες τα σκουπίδια καίγονται για να μειωθεί ο όγκος τους. Οι καπνοί με τις διοξίνες και άλλους βλαπτικούς για την υγεία και το περιβάλλον ρύπους σκεπάζουν τη Μακρακώμη, τη Μάκρη και τις γύρω καλλιέργειες. Το χειμώνα που έχει νερό, δεν χρειάζεται καύση. Τον όγκο τον μειώνουν… οι πλημμύρες. Εντυπωσιακές είναι οι ταμπέλες «ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ» στον σκουπιδότοπο για να μην πάρει φωτιά… Αυτό είναι το μέτρο προστασίας;



Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση στις 22-2-2008 μας έλεγε: «Ο κοινός Βιολογικός καθαρισμός Μακρακώμης - Σπερχειάδας έχει ολοκληρωθεί. Έχει ολοκληρωθεί σε σημαντικό βαθμό (ποσοστό 60%) το δίκτυο αποχέτευσης των Δήμων Σπερχειάδας Μακρακώμης». Ωστόσο εμείς αντικρίσαμε εγκαταλελειμμένες εγκαταστάσεις με πλατάνια, βάτα και πικροδάφνες να έχουν φυτρώσει μέσα στις ανοιχτές δεξαμενές και τους αγωγούς του βιολογικού. Αυτή είναι η μοίρα και η κατάντια του δημόσιου χρήματος…



«Γι' αυτό, πρωταρχικό μέλημα και αφετηριακό σημείο της πορείας της Δημοτικής Αρχής της Σπερχειάδος, αποτελεί η διασφάλιση της ποιότητας του περιβάλλοντος και του φυσικού τοπίου και η ανάπτυξη ειδικών μορφών εναλλακτικού τουρισμού, όπως οικολογικού, πολιτιστικού, ιαματικού, συνεδριακού, θρησκευτικού κλπ», λέει ο Δήμαρχος της περιοχής. Σκεφτείτε να μην ήταν πρωταρχικό μέλημα «η διασφάλιση της ποιότητας του περιβάλλοντος»…



Οι Οικολόγοι Πράσινοι καταγγέλλουμε σε κάθε αρμόδιο αυτή την κατάσταση και καλούμε τις εισαγγελικές αρχές να φροντίσουν σε ό,τι αφορά στην τήρηση της νομοθεσίας, καθώς οφείλουν να προστατέψουν τον Σπερχειό, τον Μαλιακό και την αξιοπρέπεια των πολιτών αυτής της χώρας.



Η ευαισθητοποίηση και ενεργοποίηση των πολιτών και της αυτοδιοίκησης, η πρόληψη της παραγωγής απορριμμάτων, η επαναχρησιμοποίηση προϊόντων και υλικών, η ανακύκλωση με διαλογή στην πηγή των διαφόρων υλικών που πετάμε σήμερα ως απορρίμματα και η κομποστοποίηση των υπολειμμάτων τροφών και καλλιεργειών, είναι η μόνη λύση για τα προβλήματα των απορριμμάτων, τους κινδύνους για την υγεία και το περιβάλλον, η οποία δημιουργεί βιώσιμες οικονομικές δραστηριότητες, κοινωνικά υπεύθυνες.



Η Φθιώτιδα χρειάζεται σχέδιο, πολιτική βούληση και πρακτικές με συνέπεια, ώστε να κατευθυνθεί σύντομα στην «εποχή χωρίς απόβλητα». Εποχή όπου η λέξη απόβλητα θα ορίζει τα αδρανή υπολείμματα που δεν θα ξεπερνούν το 5-7% των σημερινών ποσοτήτων, όπως έχουν θέσει ως στόχο και πλησιάζουν στην υλοποίησή του αρκετές περιοχές στον κόσμο. Όσο οι πολιτικές ηγεσίες και οι κοινωνίες αφήνουν στο περιθώριο τα θέματα που αφορούν την ίδια τη ζωή μας, θα εφαρμόζονται σκανδαλώδεις πρακτικές, θα κρύβουμε το πρόβλημα κάτω από το χαλί και θα μεταφέρουμε το πρόβλημα στα παιδιά μας, που θα πρέπει στο μέλλον να καθαρίσουν τα εδάφη και τη θάλασσα από τα απόβλητα κάθε είδους, με τεράστιο κόστος.



Ας αρχίσουμε να κρίνουμε όλους με βάση τις πράξεις και όχι τα λόγια τους.

Ας αλλάξουμε τις πολιτικές αλλάζοντας και εμείς οι πολίτες.

Υπάρχει λύση, πράσινη λύση στην κρίση, περιβαλλοντική, οικονομική, κοινωνική.





Οικολόγοι Πράσινοι για τα απορρίμματα.doc

οι σκουπιδότοποι της Σπερχειάδας και Μακρακώμης.doc