Η βάπτιση της Στυλιανής

Στις 23 Ιουλίου 2011 έγινε στα Αργύρια η Βάπτιση της κόρης του Βαγγέλη Αντωνίου και της Αναστασίας Δούκα. Η οικογένεια Αντωνίου μέχρι σήμερα είχε τέσσερα αγόρια, τον Γιώργο, τον Δημήτρη, τον Σταύρο και τον Μάριο, ενώ τώρα απέκτησε και μία κορούλα.

Μετά το θρησκευτικό μυστήριο της βάπτισης ακολούθησε τραπέζι και γλέντι στην πλατεία του χωριού, όπου προσήλθαν περισσότερα από 300 άτομα.

 



 

 

Τα χρώματα της καλοκαιρινής ανατολής.

Δίπλα στο εκκλησάκι της Αγ. Παρασκευής.

Τα "Αμπέλια" όπως φαίνονται από την Α. Παρασκευή.

03/04/2011

Άνθισαν οι Κορομηλιές, και το χωριό γέμισε νυφούλες.

Νυφούλες και στην Κόκολη

Με το λιώσιμο του χιονιού τα ρυάκια γέμισαν νερό.

Ένα νέο εικονοστάσι κτίστηκε στην έξοδο του χωριού πρός Αγ. Παρασκευή.

Η Αγ. Παρασκευή απέκτησε περίβολο και πέτρινο φράκτη.

Πρόσφατες φωτογραφίες

Κυνήγι αγριογούρουνου. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία κυνηγοί καταστρώνουν τα σχέδια του κυνηγιού. Οι νεότεροι τους παρακολουθούν με αφοσίωση και σεβασμό.

Ψηλά πάνω στην Τρικοκιά. Το τοπίο είναι φανταστικό.

Το χωριό χιονισμένο. Θεωρώ τυχερό τον εαυτό μου που μπορώ να το ζήσω για μερικές ημέρες και τον χειμώνα.

Αφύσικος καιρός για Δεκέμβρη.

Είχα να ανέβω στα Αργύρια σχεδόν από το καλοκαίρι. Φέτος ήταν η χειρότερή μου χρονιά. Πότε κάποια ασθένεια δική μου ή των σκυλιών μου, πότε έβρεχε, πότε είχα δουλειές … Το βουνό μου είχε λείψει, αλλά περισσότερο λυπόμουν τα σκυλιά μου που θα είχαν παρανοήσει αφού τα είχα κλεισμένα στην αυλή από το καλοκαίρι.

Εχθές Σάββατο ήμουν πολύ κουρασμένος, έπεσα για ύπνο πολύ νωρίς, και έτσι ήταν φυσικό να ξυπνήσω μέσα στην άγρια νύκτα. Δεν το ξανασκέφτηκα! Δρόμο λέω για το βουνό. Μόλις φόρεσα στα σκυλιά μου τα τσουκάνια τους (κουδουνάκια) που τους φοράω στο κυνήγι για να ακούω πού βρίσκονται όταν είναι σε δασωμένο μέρος, κατάλαβαν ότι το όνειρό τους θα γινόταν πραγματικότητα ...

Στις 08:30 παρόλο που η θερμοκρασία ήταν 3,5 βαθμοί το κρύο δεν ήταν αισθητό.  Αργότερα  λουστίκαμε στον ήλιο, και η θερμοκρασίαανέβηκε πάνω από 10, αφύσικο για Δεκέμβρη. Τέτοια εποχή θα έπρεπε στο βουνό να ήταν τα πάντα σκεπασμένα με χιόνι.

Να μερικές φωτογραφίες: 

 

Το χωριό όπως φαίνεται από τον δρόμο της Κολοκυθιάς.

 Το ρέμα κάτω από την κορυφή "Μηλιά"

 Η ομορφιά του μικρόκοσμου:
Μικροσκοπικά μανιτάρια επάνω στον κορμό ενός δένδρου. 

Τρυποφράκτης. Τέτοια εποχή έπρεπε να βρίσκονται σε χαμηλότερα υψόμετρα, 

αλλά λόγω ζέστης το βουνό είναι ακόμα  γεμάτο από δαύτους. 

Παρόλη την αφύσικη ζέστη για Δεκέμβρη, τα ρυάκια είναι γεμάτα.  

Τα φυλλοβόλα δένδρα είχαν ρίξει τα φύλλα τους, αλλά τα πλατάνια ετοιμάζονταν να βγάλουν νέα. Προφανώς μπερδεύτηκαν με τέτοιες θερμοκρασίες και νομίζουν ότι έφθασε η άνοιξη. Προσέξτε στις δύο επόμενες  φωτογραφίες τα μάτια που είναι έτοιμα να πετάξουν νέους βλαστούς.

Ένας μαγικός τόπος

Κάντε διπλό κλίκ επάνω στο βίντεο

Ποταμίσια καβούρια του βουνού.

  Σκαλίζοντας σήμερα παλαιότερες φωτογραφίες, βρήκα αυτές με τα καβούρια που είχα τραβήξει μια νύκτα του Σεπτέμβρη του 2004, έξω από το χωριό Περιβόλι, στον ασφαλτοστρωμένο δρόμο προς Σπερχειάδα.

  Δεν πίστευα στα μάτια μου… τι κάνει ένας κάβουρας στο βουνό; Μετά κατάλαβα ότι ζούσε στα ρυάκια που χύνονταν στον Ίναχο (παραπόταμο του Σπερχειού). Τέτοια καβούρια είχα παλαιότερα δει στα κανάλια του κάμπου της Σπερχειάδας, αλλά είχα δει αρκετά τέτοια καβούρια και στα ρυάκια που βρίσκονται δεξιά των Αργυρίων προς τον Καστανιά.

Νυχτιάτικα στην μέση της ασφάλτου σε 800 μ υψόμετρο

   Αυτό σημαίνει πως η περιοχή αυτή, νότια του Γουλινά είναι πεντακάθαρη όπως άλλωστε σημείωσε και το WWF. Ελπίζω να παραμείνει έτσι. 

Δεν του αρέσει να ποζάρει στον φακό. Εδώ με απειλεί με τις δαγκάνες του

κοιτάξτε κι εδώ